Ukraina! 6. Festiwal Filmowyw tym roku odbywa się po raz szósty. Po raz pierwszy zagości w największych miastach Polski, w tym w Lublinie. Projekcje w ramach Festiwalu odbędą się w dniach 3 – 5 grudnia.

Ostatnie pięć lat jest najbardziej owocnym czasem w kinematografii ukraińskiej od czasów odzyskania niepodległości w 1991 roku. Kino ukraińskie z roku na rok budzi coraz większe zainteresowanie międzynarodowych festiwali, krytyków filmowych oraz widzów.

W tym roku organizatorzy zaprezentują najnowsze i najlepsze dokonania ukraińskiej kinematografii, a festiwal zostanie poszerzony także o pokazy filmów z krajów sąsiadujących z Ukrainą i Polską. W tegorocznym programie głównym znalazły się najlepsze i najnowsze ukraińskie filmy. Jednym z nich jest Nosorożec w reżyserii Olega Sencowa, pokazywany premierowo na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji.

Program 6. Ukraina Festiwal Filmowy

Piątek, 3.12.
godz. 18:00 — Klasyka Kina: Biały ptak z czarnym znamieniem
godz. 20.00 — Nosorożec

Sobota, 4.12.
godz. 16:00 — U311 Czerkasy. Po filmie spotkanie z reżyserem

Niedziela 5.12.
godz. 16.30 — Współczesne Animacje Ukraińskie – zestaw
godz. 18:00 — Z zawiązanymi oczami
godz. 20.00 — Ten deszcz nigdy nie ustanie

Klasyka Kina: Biały ptak z czarnym znamieniem
Dramat / Wojenny / Poetycki | 99 min. | 1971 | ZSRR | reż. Jurij Ilienko 

Tragiczna opowieść o losach wiejskiej rodziny muzykantów. Akcja filmu rozgrywa się na Bukowinie, u zbiegu granic Ukrainy, Rumunii i Polski, i obejmuje okres od roku 1939 do końca lat czterdziestych. Rodzina Zwonarów żyje w skrajnej biedzie. Uprawa pola nie pozwala na utrzymanie, żeby jakoś przeżyć zajmują się przemytem. Przy nadarzającej się okazji synowie Zwonara dorabiają muzykowaniem na wiejskich uroczystościach. Jednak wszystko to nie wystarcza i ojciec wystawia synów na sprzedaż. Trafiają na służbę do bogatych gospodarzy. W 1949 roku, z chwilą wejścia na Bukowinę wojsk radzieckich, drogi braci na trwałe się rozchodzą, dwóch trafia do Armii Czerwonej, trzeci będzie walczył o niepodległą Ukrainę. Wojna oszczędzi tylko tego, który zacznie pracować jako wiejski lekarz.

Film pokazywany jest w ramach retrospektywy aktora Bohdana Stupki (80. rocznica urodzin aktora).

Nosorożec 

Dramat | 101 min | 2021 | reż. Ołeh Sencow / Ukraina, Polska, Niemcy
Obsada: Serhij Filimonow, Jewhen Czernikow, Jewhen Hryhorjew, Alina Ziewakowa

W przemysłowym, prowincjonalnym mieście w Ukrainie lat 90. poznajemy młodego mężczyznę o pseudonimie „Nosorożec” – agresywnego delikwenta w dzieciństwie, który w dorosłości staje się brutalnym kryminalistą. Przyglądamy się jego dorastaniu na tle kłopotów rodzinnych i miłosnych. W czasach postsowieckich, w brutalnym społeczeństwie, Nosorożec szybko pnie się po szczeblach kariery w lokalnym gangu przestępczym, ale jego awans na przywódcę nie obywa się bez druzgocących poświęceń dla jego życia i bliskich wokół niego. Jego świat się wali, a rozdzierający go wewnętrzny konflikt, przybiera na sile – ale czy Nosorożec jest w stanie znaleźć odkupienie, zanim będzie za późno?

eh Sencow to ukraińśki reżyser skazanego przez wojskowy sąd Rosji na 20 lat łagru za rzekomą działalność terrorystyczną. Oleg Sencow po swoim pierwszym filmie fabularnym „Gamer”, pokazywanym i nagrodzonym na kilku europejskich festiwalach, przygotowywał się do kolejnego filmu, kiedy rozpoczęły się demonstracje na kijowskim Majdanie. Sencow stał się jednym z działaczy Euromajdanu, potem wrócił na rodzinny Krym, gdzie mieszkał z rodziną. W maju 2014 roku został aresztowany w swoim domu w Symferopolu na Krymie przez Federalną Służbę Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej (FSB). Sencow został skazany na 20 lat ciężkiego obozu o zaostrzonym rygorze, mimo że na wstępie procesu główny świadek oskarżenia przed sądem odwołał swoje zeznania obciążające Sencowa, jako złożone pod presją i przymusem. Sencow został zwolniony z więzienia 7 września 2019 roku w ramach wymiany więźniów między Ukrainą i Rosją.

U311 Czerkasy
Po filmie spotkanie z reżyserem
Dramat / historyczny / wojenny / konflikty | 102 min | 2019 | reż. Tymur Jaszczenko / Ukraina, Polska
Obsada: Jewhen Awdiejenko, Witalina Bibliw, Jewhen Łamach, Dmytro Sowa, Roman Semysał

Jest rok 2014. Miszko i Lew są kolegami z jednej wsi, którzy służą na trałowcu „Czerkasy” należącym do marynarki wojennej Ukrainy. Stacjonują w porcie krymskiego jeziora Donuzław połączonego z Morzem Czarnym. Kiedy rozpoczyna się inwazja Krymu przez „zielone ludziki”, a prezydent Janukowycz ucieka z kraju, „Czerkasy” wraz z innymi statkami floty ukraińskiej zostaje zablokowany na jeziorze. Kolejne ukraińskie statki poddają się Rosjanom, jedynie załoga trałowca „Czerkasy” stawia opór. Tymczasem Rosjanie przygotowują się do szturmu trałowca. Marynarze muszą podjąć decyzję czy bronić się za wszelką cenę i do końca. Oparta na prawdziwych wydarzeniach historia ostatniej jednostki na Krymie, która pływała pod ukraińską banderą.

Współczesne Animacje Ukraińskie – Blok filmów animowanych
Filmy konkursowe Międzynarodowego Festiwalu Animacji Współczesnej LINOLEUM
11 filmów | 60 min

 Z zawiązanymi oczami
Dramat | 105 min. | 2020 | reż. Taras Dron / Ukraina
Obsada: Maryna Koszkina, Ołeh Szulha, Łarisa Rusnak, Ołeksandr Mawric, Serhij Łuzanowski

Wojna we wschodniej Ukrainie dobiegła końca, a kraj próbuje wrócić do normalnego życia. Tak jak Julia. Ma 25 lat i jest zawodową zawodniczką MMA. Długo czekała na powrót z wojny swojego narzeczonego Denysa. W końcu został uznany za zmarłego. Julia zmaga się z traumą po stracie chłopaka. Dodatkowo czuje presję środowiska, że powinna żyć w niekończącej się żałobie po bohaterze wojennym. Jest młoda i chciałaby rozpocząć nowy rozdział swojego życia. Chce uciec od wszystkiego, co stare i znane. Wtedy matka Denysa otrzymuje podejrzanego esemesa. Jest w nim informacja, że jej syn został odnaleziony żywy i pilnie potrzebuje pieniędzy na operację, która uratuje mu życie… Mają jedną noc na uzbieranie pieniędzy. Julia musi zdecydować, w co wierzy i czego tak naprawdę potrzebuje.

Film otrzymał nagrodę w Konkursie 1-2 Warszawskiego Festiwalu Filmowego w 2020 roku.

Ten deszcz nigdy nie ustanie
Dokument | 102 min | 2020 | reż. Alina Horłowa | Ukraina

Po ucieczce przed wojną w Syrii rodzina Sulejmanów została rozproszona po całej Europie.

Lazgin mieszka z rodziną w Ukrainie, jego brat Kosznhaw w Niemczech, trzeci brat w kurdyjskim Iraku, a czwarty w Syrii. Dwudziestoletni Andrij, syn Lazgina, jest wolontariuszem Czerwonego Krzyża i ma do czynienia z kolejnym konfliktem zbrojnym, tym razem w Ukrainie. Ucieczka przed wojną czy pomoc w niesieniu ulgi w cierpieniu na miejscu – z takim dylematem zmaga się Andrij podczas wizyty u brata w Niemczech i emocjonalnego spotkania z krewnymi w Iraku. Po nagłej śmierci ojca Andrij postanawia odprowadzić ciało do Syrii. Podróże Andrija przeplatane są materiałami filmowymi z akcji humanitarnych, manifestacji siły militarnej, uroczystych spotkań i wycinków codziennego życia – niekończącego się cyklu wojny i pokoju. W tym porażającym filmie zaskakująco młodej, 29-letniej reżyserki, w zjawiskowych, czarno- białych kadrach autorstwa Wiaczesława Cwietkowa (autor zdjęć do filmu „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza”) obserwujemy losy pojedynczej jednostki i rozsianej po świecie rodziny. Film wziął udział w Konkursie Głównym Millenium Docs Agains Gravity.