• Dwie podobne do siebie dziewczynki, z puszystymi jasnymi włosami, na zbliżeniu. Siedzą oparte o kamienny murek, w tle rzeka.
  • Mężczyzna i dziewczynka w łazience. Stoją po obu stronach niewielkiego zlewu. W tle ściana z ciemnych niebieskich kafelków.

Ośmioletnią Nelly poznajemy w momencie, gdy dziewczynka dowiaduje się o śmierci swojej babci. Nie tylko przeżywa własną żałobę, lecz także przygląda się silnym emocjom targającym całą rodziną.

W postawie Nelly zaskakująca dojrzałość łączy się z dziecięcą wiarą w potęgę wyobraźni. To właśnie dzięki niej na drodze dziewczynki staje w pewnym momencie rówieśniczka, która wydaje się łudząco podobna do jej matki. Sciamma przygląda się temu niecodziennemu spotkaniu z zaciekawieniem i czułością, która nadaje filmowi uniwersalność i wzbogaca go o wymiar terapeutyczny. Mała mama to bowiem nic innego, jak spełniona fantazja o zaprzyjaźnieniu się z własnym rodzicem.