• Zdjęcie drogi na pustkowiu. Na środku drogi stoją dwie betonowe bariery, pomiędzy nimi samochód typu pick-up. Na jego skrzyni ustawione działo opancerzone i jeden żołnierz. Obok barier stoi drugi żołnierz.
  • Grupa aut widzianych od boku. Jadą po drodze pokrytej wodą. Droga częściowo zerwana, na pierwszym planie widać osuwisko asfaltu i błota.
  • Mężczyzna na starym motocyklu na pustej, asfaltowej drodze. Zza pleców wystaje mu pojedynczy kij. Dookoła pustkowie, słupy elektryczne.

Notturno rozwija temat podjęty w poprzednim filmie reżysera, Fuocoammare. Ogień na morzu. Dotyczył on kryzysu migracyjnego obserwowanego z brzegów Lampedusy, na którą dzień w dzień przybijały łodzie z uciekinierami. Tym razem Rosi ruszył na Bliski Wschód – do miejsc, które szukający schronienia ludzie opuszczają. Przez trzy lata reżyser krążył z kamerą wzdłuż granic Iraku, Kurdystanu, Libanu i Syrii, filmując mieszkańców ciężko doświadczonego przez historię regionu. Przejmująco i sugestywnie odmalowuje w swoim dokumencie-eseju życie w oczekiwaniu na kolejny dramat oraz wieczną niepewność w świecie cyklicznych katastrof.

Nagrody: MFF w Wenecji 2020 – najlepszy film włoski, Nagroda UNICEF-u; Seville European FF 2020 – najlepsze zdjęcia