Jak wobec społecznych i ekonomicznych uwikłań festiwalu przechwycić go jako przestrzeń dla działań krytycznych; jak go, jak powiedziałby MacKenzie Wark, zhakować, by stworzyć przestrzeń na nowe rozwiązania – przede wszystkim na te, które są dzisiaj niemożliwe do pomyślenia?

Proponujemy młodym europejskim kuratorom, badaczom i praktykom sztuk performatywnych wspólny namysł nad tym, jak odzyskać festiwal jako dobro wspólne, jak przywrócić mu krytyczny i emancypacyjny potencjał. Co, jeśli zakwestionujemy dotąd obowiązujące reguły myślenia o festiwalu i zaproponujemy zupełnie inne? Co może się wydarzyć, jeśli potraktujemy festiwal jako przestrzeń otwartą na to, co niemożliwe i jeszcze nie wymyślone? Co, jeśli nie przetrwają żadne ze znanych nam warunków i (już teraz nielicznych i trudno osiągalnych) możliwości pracy? Co, jeżeli pomyślimy o instytucji sztuki jako o dobru wspólnym, należącym także do tych grup społecznych, które były dotąd z niej wykluczane? Być może pomyślenie o fikcji jako obszarze badań i poszukiwania utopijnych rozwiązań jest jednym z bardzo niewielu narzędzi, jakie jeszcze pozostały nam w rękach.

Prowadzący: Gundega Laivina, Daniel Blanga Gubbay

Gundega Laiviņa prowadzi Instytut Nowego Teatru Łotewskiego, organizacji zajmującej się współczesnymi sztukami performatywnymi. Od 2009 roku jest dyrektorką artystyczną i zarządzającą międzynarodowego festiwalu teatru współczesnego Homo Novus. Studiowała muzykologię, teorię kultury i antropologię społeczną. W latach 2011 i 2015 była kuratorką narodowej wystawy łotewskiej podczas praskiego Quadrennial of Performance Design and Space (wystawa The Submission zdobyła złoty medal w 2015 roku); między 2010 a 2014 rokiem była członkinią rady artystycznej projekty Ryga – Europejska Stolica Kultury 2014, gdzie była odpowiedzialna za projekty site-specific oraz działania artystyczne z lokalnymi społecznościami.

Daniel Blanga Gubbay mieszka w Brukseli, jest badaczem i kuratorem. Ukończył studia w pracowni Giorgio Agambena na Uniwersytecie Architektonicznym w Wenecji, uzyskał tytuł doktora kulturoznawstwa oraz habilitację z transformacji koncepcji możliwości w nowoczesności w Düsseldorfie. Wykłada polityczną filozofię sztuki, obecnie jest dyrektorem Zakładu Performansu i Choreografii w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Brukseli. Pracuje jako dramaturg dla Kunstenfestivaldesarts. Jest członkiem zespołu kuratorskiego Live Works oraz inicjatorem i kuratorem Aleppo, platformy badawczej zaangażowanej w programy publiczne zajmujące się performansem i teorią polityczną, która realizowana jest poprzez otwarte i bezpłatne Imaginary Schools.

Centrum Performatywne jest międzynarodowym laboratorium łączącym działania badawcze i artystyczne w kontekście współczesnych sztuk performatywnych. Jednym z podstawowych zadań Centrum jest budowanie i rozwijanie dyskursu oraz krytycznej refleksji wokół współczesnych praktyk choreograficznych i performatywnych. Program Centrum, oparty na ciągłym przenikaniu się perspektywy teoretycznej z praktyką artystyczną, będzie składał się m.in. z rezydencji badawczych i artystycznych, seminariów, debat i warsztatów z udziałem polskich i międzynarodowych twórców oraz teoretyków.

Centrum Performatywne jest nowym projektem EEPAP (www.eepap.culture.pl) i Centrum Kultury w Lublinie (www.ck.lublin.pl). Kuratorką CP jest Marta Keil.

Kluczowym założeniem Centrum jest stworzenie przestrzeni, w której możliwy jest swobodny, żywy dialog, nie podporządkowany regułom rynku i wolny od hierarchicznych struktur akademickich. Naszym podstawowym celem jest zaoferowanie artystom, badaczom i producentom sztuki czasu oraz przestrzeni do pracy, która nie musi zakończyć się pokazem „gotowego produktu”. Przestrzeń Centrum jest przestrzenią wolną od konieczności ciągłego wytwarzania nowych produkcji, spektakli, wydarzeń, premier, pokazów. W zamian proponuje czas na rozwijanie własnych praktyk artystycznych i badawczych, tworzy przestrzeń wymiany doświadczeń i wspiera rozwój krytycznej refleksji na temat współczesnych praktyk choreograficznych i performatywnych w politycznym, społecznym i ekonomicznym kontekście.