Najnowszy spektakl Krzysztofa Warlikowskiego podejmuje problem ofiary i ofiarowania, stawia pytania o jej możliwość i sens, o zasadność i mechanizmy sankcjonowania cierpienia, o granice miłości, poświęcenia i okrucieństwa. Mówi o mechanizmie przemocy i władzy, w jaki ofiara – również ta dobrowolna – jest wpisana, o traumie i okrutnej stronie ludzkiej natury, wypieranej poza ramy człowieczeństwa. Czyni to przedstawiając historie trzech kobiet, które poniosły ofiarę w imię różnych wartości i w wyniku różnych okoliczności: Ifigenii – poświęconej przez ojca Agamemnona, godzącej się na śmierć w imię dobra ojczyzny, Alkestis – ofiarującej swoje życie w zamian za życie męża Admeta, wreszcie Apolonii Machczyńskiej – która zginęła, ponieważ ukrywała w czasie wojny ponad dwudziestu Żydów. Warlikowski sięgając po teksty Ajschylosa, Eurypidesa, Hanny Krall, J.M. Coetzeego i wielu innych zderza ze sobą historie starożytnego rodu i ciążącego nad nim fatum, które napędza koło zbrodni i zemsty, z wciąż nieprzepracowaną traumą Zagłady. Stajemy się zatem uczestnikami wędrówki przez wielką rzeźnię, jaką są losy ludzkości.

 

Teatr Nowy w Warszawie rozpoczął swoją działalność w sezonie 2009/2010 realizacją (A)pollonii w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego, który wraz z grupą swoich stałych współpracowników jest inicjatorem projektu. Nowy Teatr chce rozbudować przestrzenie dialogu z publicznością nie ograniczając się jedynie do działań ściśle teatralnych. Ma być miejscem nowej sytuacji artystycznej, wolnym polem działania dla zaproszonych artystów i kuratorów, przestrzenią dla szerokiej publiczności.