Tom Stoppard, autor „Arkadii” znany jest dzisiaj głównie jako zdobywca Oskara za najlepszy scenariusz oryginalny za jaki uznany został scenariusz „Zakochanego Szekspira”, który napisał wspólnie z Johnem Maddenem. Wcześniej jednak odniósł duży sukces teatralny jako autor sztuki „Rosencrantz i Guildenstern nie żyją”. Dramat ten grany był przez cztery sezony na renomowanych scenach londyńskich i amerykańskich, zdobywał nagrody, po latach został przeniesiony na ekran kinowy.

„Arkadia” uważana jest nie tylko za najlepszą sztukę Stopparda, ale również za najwybitniejszy utwór brytyjskiej dramaturgii ostatniego okresu. Jest tak błyskotliwym popisem erudycji autora oraz tak finezyjnym majstersztykiem warsztatu dramaturgicznego, że wymyka się jednoznacznym klasyfikacjom gatunkowym. Można powiedzieć, że to pasjonujący kryminał, naukowa rozprawa, melodramat i komedia.. Można też uznać ten dramat za kunsztowną grę literacko-filozoficzną, co zresztą wydaje się być cechą charakterystyczna Stopparda. Owa gra toczy się równolegle w dwóch odległych planach czasowych – na początku XIX wieku i obecnie, ale w tym samym miejscu – w pokoju wiejskiej posiadłości Sidley Park w Derbyshire. Ukrytym bohaterem intrygi jest skandalizujący romantyczny poeta lord George Gordon Byron.