Spektakl porusza problem czasu, który w każdej porze życia dyskretnie nas zabiera. Mówi o błogostanie młodości i witalności, kiedy rezultaty jego upływu są najmniej odczuwalne bo trans przeżyć ogarnia bez opamiętania. Ciało ludzkie jest wtedy nie tylko w strefie zachwytu, ale głosi też jego pochwałę, gubiąc przeczucie mijających chwil. Patyna zbiera jednak swoje żniwo, czyni to bez złej woli, a raczej w poczuciu świętości tajemnicy o nas samych. Każe dostrzec sens nieuchronnego procesu odchodzenia. Następuje niemal niezauważalne przejście mające charakter procesu korozji. O tym procesie spektakl mówi językiem wizualnym, bez użycia słów jedynie za pomocą obrazów kreowanych światłem i ciemnością, które są dodatkowo ożywiane muzyką Tomasza Stańki.

Scena Plastyczna KUL jest autorskim teatrem, istniejącym od 40 lat w Lublinie przy Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Spektakle, które powstają w ramach działalności grupy są wizjami jej twórcy – Leszka Mądzika. Do tej pory powstało dziewiętnaście spektakli, m.in.: „Ecce Homo”, „Narodziny”, „Wieczerza”, „Ikar”, „Zielnik”, „Wilgoć”, „Wędrowne”, „Wrota”, „Odchodzi”. Ich materią nie jest słowo literackie lecz stworzone są z mroku, gry światła, muzyki przy udziale specyficznie traktowanego człowieka-aktora. Reżyser buduje seanse, które opowiadają o ludzkich lękach związanych z przemijaniem, Absolutem, miłością czy śmiercią. Przy konstruowaniu przedstawień Mądzik korzysta z symboli oraz odniesień do elementów znanych powszechnie w kulturze europejskiej i nie tylko.