„Litewski Mistrz interpretuje arcydzieła Szekspira genialnie. Każde przedstawienie staje się duchową przygodą, przejmująca i fascynującą.” – pisze krytyka o tym reżyserze.

„Hamlet Nekrosiusa wyłonił się niczym olbrzymia góra lodowa z oceanu. Wstrząs, eksplozja lodu i ognia, siły i metalu (…) Jest to dzieło utalentowanego mistrza teatru, wizjonera i człowieka, który postrzega świat z niezwykłą powagą ponad próżnością duszy ludzkiej” -Beata Gucialska

„Takie spektakle jak Hamlet powodują uniesienia świadomości. Przewracają do góry nogami wszystko, co się wiedziało do tej pory(…) W spektaklu tym czujesz się zwiedziony przez to co do tej pory było ci znane, nie przez wyjątkowość reżysera, ale przez fakt, że przez wiele lat nie miałeś pojęcia, jaki rodzaj sztuki w rzeczywistości stworzył Szekspir” – Marina Zajnoc

Krytyka jednoznacznie postrzega fenomen teatru Nekrosiusa, choć stara się dać mu kilka nazw. Rzeczą charakterystyczną jest jednak postrzeganie niezwykłej siły jego inscenizacji i poetyki, która stała się rozpoznawalnym i ważnym znakiem współczesnego teatru. Zakładając Teatr Meno Fortas, Nekrosius chciał by głównym celem tej instytucji była kumulacja twórczego potencjału i promocja sztuki litewskiej. Dziś, mając za sobą trzy niezwykle ważne premiery: „Hamlet” – 1997, „Makbet” – 1999 i ” Otello” – 2001 i będąc od 2000 roku członkiem Unii Teatrów Europejskich jest Teatr Meno Fortas teatrem Szekspira i Nekrosiusa.