Wydarzenia
Tadeusz Słobodzianek
Reżyseria:Mikołaj Grabowski
Scenografia:Jacek Ukleja
Asystent reżysera:Tomasz Karolak
Występują:Ilja, wiejski prorok – Oskar Hamerski, Olga, grzesznica, później święta – Agnieszka Korzeniowska, Zofia, święta, później grzesznica – Beata Kolak, Wiera, swięta, później grzesznica – Elżbieta Bielska - Graczyk Nadzieja, święta, później grzesznica – Milena Lisiecka, Rotszyld, handlarz z Białegostoku – Marek Cichucki, Bondar, chytry, jak nie wiadomo co – Tomasz Karolak, Marczuk, później Żołnierz Rzymski – Jakub Przebindowski, Charyton, później Judasz – Andrzej Konopka, Aćko, później Piłat – Błażej Peszek, Kozłowski, później Herod – Dariusz Kowalski, Pałaszka, później żona Piłata – Mirosława Olbińska, Młoda, później święta Weronika – Martyna Kliszewska, Ślepy, jej ojciec – Ireneusz Kaskiewicz, Pijanica – Mariusz Saniternik, Wasyl - Wojciech Chorąży, Miastowa – Maria Białobrzeska, Klęczara – Halina Miller, Czerstwa – Barbara Dembińska.
Dramat Słobodzianka, po który sięgnął Mikołaj Grabowski, opiera swą treść na wydarzeniu autentycznym, przenosząc nas w realia prawosławnej, polskiej wsi. Znany z licznych uzdrowień prorok zostaje poddany próbie krzyża, społeczność chce na własna rękę dokonać nowego zbawienia świata rozdając między sobą biblijne role. To „ historia zabiedzonych, zdesperowanych chłopów, którzy – chcąc zbawić siebie i zepsuty świat- postanawiają ponownie ukrzyżować Chrystusa.”
„Grabowski, jak nikt inny w polskim teatrze, rozumie prowincjonalną mentalność, zachowania, pragnienia i charaktery. i pokazuje na scenie ludzi, którzy tak łakną prawdy, że we wszystko wierzą – Rotszyldowi, Bondarykowi, Charytonowi. Nawet Oldze. Ludzie, którym zostało już tylko jedno wyjście.” Łukasz Drewniak
„ Ten spektakl mówi dobitnie o tym, co wisi w Polsce w powietrzu. O kryzysie wiary, wypieranej z jednej strony przez dewocję, z drugiej przez fundamentalizm. O polskiej religijności, powierzchownej a zarazem agresywnej. O samotności i rozpaczy człowieka, który nie znajduje oparcia w traktowanej instrumentalnie religii. Dla tego tematu Mikołaj Grabowski znalazł piękny i oszczędny język. Scenografia ogranicza się do niezbędnego minimum (…) Reszta należy do aktorów. ” Roman Pawłowski